zondag 24 juni 2012

Schoenenreus.....

Door het schrijven over die "Roots"schoenen borrelt er ineens weer een andere "schoenherinnering" bij me naar boven.

Kan de situatie nog exact voor me halen (tenminste...afhankelijk van in hoeverre mijn herinnering positief of negatief beinvloed is door latere ervaringen...hahahaha)
Ik zie mezelf nog staan in de winkel.....Van Haren of de Bata?.....dat weet ik dan ff niet meer.....maar in ieder geval zo'n schoenenzaak die al 100 jaar bestaat....;-) De schoenen staan letterlijk in mijn geheugen gegrift; prachtige sleehak schoentjes. Kinder-sleehak-sandaaltjes met rieten bloemetjes er op.......heeeeeeeeel schattig.......blauw.
Ik pas ze aan en vind ze werkelijk FANTASTISCH!!!....wat een scheetige mooie schoentjes!! Die wil ik echt heeeeuuuuuul graag hebben.....Mama??...please???...zie je hoe vreselijk mooi ze zijn en hoe mooi ze aan mijn voetjes staan?.....MAMA...??!!

Maar mijn mama was er minder gecharmeerd van...die had bedacht dat ik , met mijn 6 jaar, veeeeel beter een paar degelijke, stevige, platte kindersandalen kon gebruiken...die krengen kan ik me ook nog voor de geest halen....witte!!.....blèèèèèègghhhh.....LELUUUUK!!
Ik wil die blauwe!!....die vind ik veeeel mooier en daar kan ik toch ook gewoon op naar school?....mama????....Hoe kun je in godsnaam die witte mooier vinden?......ik snap het niet! En die mevrouw van de winkel kiest ook al niet mijn kant!....die blijft wel heel neutraal.....ook flauw!!

BOEHOEHOEHOEHOEHOE!!......(diepe zucht....ff stil.....shit, het werkt niet.....nog eens proberen, en dan wat harder...) WÈÈÈÈÈÈÈÈÈÈÈÈÈHHHHHHH....
Maar mijn "drama-queen-act" werkt voor geen meter en ik kom dus de winkel uit met die gruwelijke witte stappers...die mijn moeder voor me uitgezocht heeft!!!....grmpffffffff!!

Hoe langer ik er over nadenk...hoe meer ik er van overtuigd raak dat daar de bron ligt van mijn schoenenkoorts....Duidelijk!!...toch?....daar is het zaadje geplant, wat in de loop der jaren is uitgegroeid tot een....euuhhhh.....bos??? Ik denk dat het met name komt, mede omdat de herinnering nog zo levendig is, dat ik het nooit heb kunnen verkroppen dat ik toen niet zelf mocht beslissen over de keuze van mijn schoentjes! ......en die kinderlijke frustratie wil ik nu, ondanks dat ik volwassen ben, toch altijd nog, keer op keer weer opnieuw bevredigen, wanneer ik mooie schoenen zie.....HEBBE HEBBE HEBBE.....waaahahahahahahaha.....prachtige verklaring, al zeg ik het zelf....of wà?

Conclusie: Ik kan er dus eigenlijk helemaal niks aan doen!!....aan die schoenentik van mij...;-) Het feit dat ik vrouw ben en het dus al enigzins genetisch bepaald is bij mijn geboorte (vrouwen kopen nou eenmaal graag schoenen)...met daar bij opgeteld deze, toch licht, traumatische ervaring, is het iets wat TOTAAL buiten mijn macht ligt....en kan ik gewoon niet anders dan een "schoenenreus" zijn.....:-p

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen