zondag 1 maart 2015

Mijn lieve Paatje....

Op 13 december 2014 overleed mijn lieve pa....dat is zeker geen.... en verre van... ditje, datje of wissewasje maar toch wil ik ter nagedachtenis aan hem een stukje op mijn blog schrijven

Ik heb ooit eerder een stukje over hem geschreven, toen hij 83 werd..."Busje komt zo" daarin mijn jeugdherinneringen, dat ga ik allemaal niet herhalen dat kun je, als je dat leuk vind gewoon ff teruglezen op deze link:  http://erikaleendertse.blogspot.nl/2012/07/busje-komt-zo.html#links

We hebben mijn vader een mooi afscheid gegeven op 22 december 2014   .... heftig....verdrietig...ik heb in die periode enorm veel tranen vergoten. Werd weer teruggevoerd naar die jeugdherinneringen en voelde me echt  weer dat kind van toen....Mijn pa kon dichten als de beste....dat heb ik van hem geërfd....Ik schreef daarom een gedicht voor hem wat ik op de crematieplechtigheid heb voorgelezen. Beter en toepasselijker dan dit kon ik het niet verwoorden:


Lieve pa...je bent een geliefd en populair ventje,
want bijna iedereen in je omgeving die kent je
attent, grappig, beetje trots en ook een charmeur
ja...Rinus Leendertse....die mooie buschauffeur

Maakt allemaal niet uit al ben je arm, rijk, zwart of wit,
maakt allemaal niet uit hoe het nou precies met je zit
hij hield van je zoals je was...,gewoon, puur en oprecht
en zeker nooit te hoge verwachtingen bij je neergelegd

Ze is het zonnetje in huis...zo werd ik vaak beschreven
en....quote...door jou kaatje zijn we altijd jong gebleven
kijk dit is mijn jongste......ist geen mooie meid?
zulke lieve woorden....in mijn geheugen gegrifd... voor altijd

Je liefde voor bloemen en vogels, van mus tot patrijs
de tripjes met ma...naar jou toe...luxe hotels in Parijs
piposchoenen, mangiare, je half bruine armen door je opgerolde mouwen
dierbare herinneringen die ik altijd bij me zal houden

De speeltuin in Den Inkel, krabbetjes vangen in het Veerse Meer
van de dolle pret met de kleinkinderen genoot je toch zo zeer
er was zoveel mooie en warme chemie tussen opa en kind
want ook die voelden zich door hem gewaardeerd en bemint

We horen het in de wandelgangen van Ter Weel ook steeds weer
Meiden…wat was je vader toch een leuke en fijne meneer
een man met charisma die we niet snel zullen vergeten
dat geeft ons heel veel troost en steun moet je weten

De laatste jaren waren moeilijk voor je, dat konden we allemaal zien
de ziekte van ma....je begreep het ook niet altijd even goed misschien
maar lieve paatje...wat heb je toch je vreselijke best gedaan
je vond het nu wel mooi geweest....je vond het nu tijd om te gaan

Maar...tis goed (zoals je zelf zou zeggen) Ga nu maar lekker slapen pa, rust zacht
in 't groene dal en in 't stille dal wat nu op jou wacht
je te moeten missen.....het doet verdomde zeer, ja vreselijk veel pijn
maar in ons hoofd en in ons hart zul je altijd bij ons zijn

Vroeger als je met de bus op reis moest had ik meestal groot verdriet
want weet je...dan zag ik je soms een groot aantal weken niet
als afscheid hadden we samen een mooi soort ritueel
voor iedere dag dat je er niet was alvast een kusje...en dat waren er soms best heel veel

Nu voel ik dat diezelfde kinderlijke paniek weer in me op begint te wellen
want die dagen dat je weg bent zijn nu echt niet meer te tellen
nu ga je voorgoed op een lange verre reis...'k vraag me af of"t ooit went
dag lief paatje.....een dikke dikke kus.....voor iedere dag dat je er niet meer bent


Ook mijn zussen hadden hele mooie herinneringen op papier gezet...en wat had ik gemoeten zonder mijn lieve zussen||....zo ontzettend blij dat we dit met z"n drieën konden doen!!
We kozen voor het allergrootste, fleurigste en kleurrijkste kistbloemstuk wat er was....het was één grote bloemenzee en het was prachtig!. Aan het einde van de plechtigheid mocht iedereen er i.p.v. bloemen bij te leggen, juist een bloem UIT plukken....want zo was mijn pa....altijd van de stekjes....een kleurrijk tuintje...., bloemen in en om het huis en hij deelde dat graag met iedereen......terwijl onderstaand nummer draaide plukte iedere aanwezige een bloemetje...sommige zelfs een bosje...zo mooi....het was een waardevol, waanzinnig emotioneel moment wat diepe indruk op me heeft gemaakt....iedereen nam een bloemetje mee uit pa's "tuintje".


Het hoeft geen uitleg dat ik dit nummer niet kan luisteren zonder dat de tranen over mijn wangen stromen....

De bloemen die nog over waren hebben we de volgende dag bij het watersnoodmonument in Kruiningen gelegd. De rode draad in het leven van mijn pa, omdat hij toen zijn vader en broer verloren is, beiden verdronken in de rampnacht ....en daardoor ook een rode draad in het leven van ons.....verhalen...herdenkingen.....de medewerking van mijn pa aan een documentaire over de ramp...etc....ook dat was een indrukwekkend moment omdat we allemaal wisten wat een verdriet mijn vader heel zijn leven heeft gehad....vooral de tekst op het monument snijd door mijn ziel nu ik weet hoe het voelt een dierbare te verliezen...laat staan dat je er twee tegelijk zo plotseling verliest.




HOORT GIJ DE ZEE
ACHTER MIJN HART
DAN ZAL IK HEEN ZIJN
EN GIJ ZULT MET DE ZEE 
ALLEEN ZIJN
DE GOLVEN ZULLEN
BREKEN IN UW HART













a.s. donderdag kunnen we de urn ophalen in Goes....dat gaat weer een heel emotioneel moment worden...
Ik mis je Pa.....ik mis je grapjes met de kleinkinderen, je blije gezicht wanneer we bij je waren....je trotse woorden over ons alle drie,...je handen die mijn haar pakten terwijl je zei dat ik zo'n prachtige bos krullen had....ik mis zelfs je bedompte rokerige kamertje ....Op de kamer van Koert hangt de pet die je vaak droeg....die ruikt nog helemaal naar jou...en af en toe snuif ik die vertrouwde geur nog ff op.....
Trots dat je mijn vader was....en dankbaar voor het vertrouwen wat je altijd in ons hebt gehad in alle keuzes die we maakten,




donderdag 13 november 2014

Hé hé Kaboutertjes...

Zeg nou niet dat je de volgende situatie  niet herkent: .....Je weet voor 100% zeker dat je iets op een specifieke plek hebt neergelegd....of opgeborgen...of dat je het daar gezien hebt... en op het moment dat je het serieus nodig hebt is het er niet meer...weg....foetsie...verdwenen...spoorloos......om vervolgens tot je grote verbazing te ontdekken dat het er een aantal uren of dagen later gewoon weer WEL ligt...op DIE plek..JAAAHOOOR!!!....alsof het noooooit zoek is geweest......bizarre gewaarwording!

.....duidelijke zaak....toch?......kaboutertjes!!....Je leert er enigszins mee leven....je realiseert je dat het best lastig is voor kaboutertjes om boodschappen te doen in die "grote" wereld.... dus owkeejj dan maar.....als ze dan af en toe iets lenen en weer netjes terugleggen.....prima...ik ben de moeilijkste niet....maar niettemin af en toe erg frustrerend!

Geen idee met hoeveel ze zijn en hoe de samenstelling is....alleen mannetjes?....mannetjes en vrouwtjes?...ik denk inderdaad beiden want mijn elastiekjes en haarspeldjes lijken ook met tijd en wijle te verdampen....en nou laatst waren het scheermesjes....(een "metro" kabouter met baardissues denk ik)....Het vreemde was wel dat het zich deze keer in mijn auto afspeelde.....blijkt er dus toch eentje mee ontsnapt naar buiten, mee mijn auto in,,,niks gezien!!....geen glimp opgevangen van een rood puntmutsje of blauw tuinbroekje.....

Ik had scheermesjes gekocht en bij de rest van mijn boodschappen in een tas gestopt. De tas zat iets te vol dus toen ik thuis kwam en de scheermesjes nergens kon vinden vermoedde ik dat ik ze was verloren ....of dat ze uit de tas in mijn achterbak waren gevallen....heel de achterbak binnenste buiten gekeerd......wel 3x....want ik baalde als een stekker...damn...grmpfffff.....15 euro down the drain....mèhhh...terug gereden en onopvallend nonchalant stiekem zoekend, daar waar ik gelopen had met mijn overvolle tassie, hopend dat ze er misschien nog lagen....maar helaas pindakaas....ik had me er al bij neergelegd en probeerde het positief te benaderen; waarschijnlijk heb ik iemand anders heeeel blij gemaakt met gratis scheermesjes....(shit shit shit shit)....Kruidvat weer in en al schaapachtig lachend aan de dame achter de kassa uitgelegd dat ik ze verloren was...(ze keek me namelijk een beetje raar aan toen ik ze weer afrekende.....zo van:...euhhh...had u die net ook niet gekocht?).......

affijn....gisteren (lees een week later) ga ik weer boodschappen doen....zet mijn boodschappentas achter in mijn autootje....lege achterbak...ligt niks...IK WEET HET ZEKER!!....kom ik thuis...achterbakkie open...tas er uit....HUUUHHHHHHHH!!!.....you gotta be kidding me!!....bestaat niet!!...onmogelijk!!....daar liggen ze...open en bloot gewoon in het volle zicht....de scheermesjes.....??????????????????????????????????????..........zucht..............K#tkaboutertjes......


zondag 11 augustus 2013

Zwembad Den Inkel.....

En daar sta je dan.......na zo'n 100 jaar......ineens weer in zwembad Den Inkel.....en er is gewoon amper iets veranderd...hahahaha...GEWELDIG LEUK!!....allerlei herinneringen komen spontaan naar boven...
heel veel uurtjes daar doorgebracht als kind. Flinterdun (soort bezemsteel zeg maar..) flink door de zon gebruind meisje met lange haren....Kunstjes doen van de duikplanken..zowel hoog als laag...salto...handstand overslag...achterover duiken..etc...In het duikplankenbad de bodem proberen te raken terwijl je oren bijna klappen van de druk....waaaaanzinnig lekkere mokka ijsjes en aarbeienijslollies...TV pak vanilleijs (ja...zo heette het echt,,haha)....Samen op het veld liggen met vriendinnetjes en later met dezelfde hanggroep als die van het bushokje (zie ander blog)...Ik heb dat fietspad er naar toe heel wat keertjes afgefietst (jajaja....jullie lezen het goed...toen fietste ik nog regelmatig..hahaha)

Nu zie ik Maud en Koert op die duikplanken staan, die nog gewoon exact hetzelfde zijn....bizar!!...Mega Deja Vu.....Maud, als een soort kopie van mezelf...dezelfde kunstjes...hetzelfde soort meisje (neh..veel mooier dan haar moeder!!) en Koert stoer als de jongens uit die groep toendertijd....vooral alleen maar van de hoge duikplank...indruk maken met mooie duiken enzo...hahaha...heerlijk!!

Ik wordt hier wel weer ff gruwelijk met mijn neus op de feiten gedrukt....dit zijn mijn KINDERS!!!...WAAAHHHHH!!.....zo groot!!...ik kan het bijna niet geloven....???..voel me soms echt nog dat zelfde meisje als toen, zeker als je in een omgeving komt die niet of nauwelijks veranderd is sinds je kinderjaren.....pfffff....alsof het gisteren was..
.... terwijl ik nu kijk naar die twee tieners op de duikplank, die ik dus blijkbaar gebaard heb, kom ik tot de conclusie dat dat onmogelijk is ...dat kleine dunne meisje is niet meer!!....ongeloof en trots komen er dan naar boven....ongeloof dat het allemaal zo snel gaat (bleegghhhh cliche...I know) en trots dat dat mijn kinderen zijn...die 2 mooierds!!...

Maar zwembad Den Inkel is gewoon nooooooit veranderd...soms staat de tijd dus ook een beetje stil!!



vrijdag 12 april 2013

niet meer roken = meer ballen????


Nu de ergste rook een beetje opgetrokken is uit mijn lijf, leden en hersenen.... na ruim 3 weken niet roken.... kan ik weer een beetje helderder denken, zo lijkt het tenminste.....
Wat ik vooral ook merk is, dat ik, nu ik me niet meer kan verschuilen achter mijn eeuwige sigaretje, ik dingen en situaties veel sneller aanpak. Niet meer "Ohh..hier-zie-ik-zo-tegen-op-dus-eerst-nog-maar-ff-een-sigaretje-en-dan-doe-ik-het- situaties" (en die had ik regelmatig, kan ik je melden)....en weet je... ik vind het heerlijk!!!
.....word ik soms, langzaam aan..................................
.....................een vrouw met ballen????

zaterdag 23 maart 2013

IKKANHETIKKANHETIKKANHET.......

Stoppen met roken....OMG....wat een emotionele achtbaan is dat toch. Het ene moment een retesterke stoere gemotiveerde vrouw van deze tijd, die zeker weet dat ze het kan....en PLOP...het andere moment een zichzelf mega zielig vindend opstandig soort agressief-achtig hoopje ellende die alleen maar wil roken.... pfffff

30 jaar lang hoorde die peuk bij mij...30 jaar!!...ik doorsta nu eigenlijk een soort rouwproces (dat staat op mijn rokersblog en dat geloof ik ook) Het is gewoon een stukje identiteit waar ik afscheid van moet nemen...en ook al weet ik hoe VRESELIJK slecht het voor me is...toch doet het af en toe pijn, als ik er aan denk nooit meer te kunnen roken....dat mijn "vriendje" de sigaret er nooit meer zal zijn voor me!!



Zo erg is een verslaving dus....gelukkig kan ik dat nu goed voor ogen houden.....met de leeftijd komt het verstand, zeggen ze wel eens...whahahaha. Ik zie in wat een DRAAK ik af en toe kan zijn...puur uit frustrastie...niet op het moment zelf natuurlijk...maar achteraf  wel...ennuhh...dus....sorry bij deze, voor een ieder die met mij te maken krijgt op zo'n moment....(schaam schaam)

Ik merk na bijna een week niet roken al duidelijk verschil. Ik kan dieper inademen...voor mijn gevoel zie ik scherper, ik ruik beter, stink zelf niet meer....geen gele nicotine-vinger meer die ik altijd vol schaamte wegmoffelde of schoonvijlde, blije man en kindertjes....en toch....toch heb ik steeds die momenten... dat me dat ff  geen REET kan schelen. Das dus dat verdomde monster in mijn kop. Tot nu toe kan ik m goed verslaan...dat monster. Pak mijn strijdbijltje op...geef m een zwieper... en zoek een andere activiteit om mijn gedachten te verzetten...en dat helpt!! Want dat is de enige manier!...mezelf dwingen iets anders te gaan doen i.p.v. mezelf heeeuuul zielig te vinden....(want daar ben ik anders best heeeel goed in, moet ik, tot mijn schaamte, toegeven)

Deze ochtend was ook verdomd lastig...maar dit helpt!!...het ff van me afschrijven...de ergste paniek is alweer gezakt....gelukkig. Zie je...IK KAN HET WEL!!....en ik zou zoooooooooooooooooooooooooo trots op mezelf zijn als het me lukt!!

zondag 24 februari 2013

The Italian Job.....

Personeels-uitje Berendsen...eenmaal gearriveerd wordt het duidelijk wat we gaan doen....een Mini-classic-tour!!....Lachen!!...Een bonte rij Mini's staan voor ons klaar....Kies jij er maar één uit, zegt Norman...oeps...foutje!!...zoiets moet je niet aan mij overlaten....want wat blijkt....onze Mini is een ECHTE classic...zó classic dat we hem gedurende de dag een aantal keer aan moeten duwen....een soort "loop-auto" dus.... btw...ooit in een Mini gezeten?....Hilarisch!!...echt alles is letterlijk mini..............mini-stoeltjes, mini-stuurtje, ruitenwissertjes niet veel langer dan je middelvinger...hahaha...poppenspul!!
Met je partner een puzzel-tocht rijden wordt het dus... onderweg, hier en daar, een opdrachtje. Navigeren vanaf een papiertje...euhmmmm....wie...Ikke???...hahahaha...okeejjjjj. Ik ben een ster in navigeren.....MET de TomTom!!....maar helaas....die was niet aanwezig in deze Mini......óók stom!!...;-)......verwarming overigens ook niet écht....brrrrrr
Bij de eerste de beste afslag ging het al mis met ons....hihihihihihi...."Norman, liefje...ik denk, vanaf nu gaan we gewoon voor de poedelprijs!!"....

Doel 1: Geblinddoekt een parcours rijden (slalommen om pionnen) om vervolgens achteruit tussen 4 pionnen in te parkeren.... Ohw...dat doe ik wel!!...roep ik stoer!!...dus ik met een zwarte skibril op, achter het stuur, Norman moest de aanwijzingen geven......Helaas had ik nog niet zo'n "feeling" met de Mini....dus ik geef een dotje gas en zeg tegen Norman....moet ik nou nog niet insturen?...hoe gaan we? gaat ie lekker?....Norman:...euhhh...liefje...je staat nog stil!!...waaahahahahahahaha.....helemaal in een deuk geef ik ietsiepietsie meer gas.....om vervolgens rechtdoor ALLE pionnen in één keer OM te rijden.....en het achteruit in parkeren...ach weet je.....lang verhaal.....hihihihihihihihi....aantal strafpunten?...alle mogelijke haalbaar!!....

Onze Mini was ook een beetje moe van mij geworden denk ik, dus die weigerde nog verder te gaan....maar zo'n klein doosje heb je snel aangeduwd en we vervolgden onze "tour" vol passie!!...Norman wilde wat tijd inhalen dus die scheurde er lekker op los.....HALLOOOO....riep ik....A om boven de herrie van het motortje uit te komen en B omdat ik zo op en neer zat te hobbelen dat ik amper op mijn briefje kon kijken....Ik moet én navigeren...én km's optellen...én ook nog eens plaatjes zoeken (foto-puzzel)....Easy boy!! dat lukt niet als mijn hersenen zo door elkaar geschud worden!!..... Nee joh...zei Norman....ik rij niet hard...dat lijkt maar zo, door de herrie en omdat het zo'n klein autootje is....(Horen we later van collega's achter ons: :Jeeezus Norman...wat was jij aan het scheuren....ik bedoel maar.....wie heeft er weer eens gelijk!!...hahaha)...ennuh... zó fanatiek aan het scheuren dat we aan ons 2e doel voorbij raceten....Oh...telefoon....Ja?....jongens...gaat het goed met jullie?...euhh...ja...we gaan als een speer, hoezo?....nou...we zagen jullie voorbij scheuren....en wij zitten hier te lunchen....pffhahaha...oké....omdraaijuhhhhhh!!!....

Na de lunch op naar doel 3:....rondvlucht in een Chessna boven Deventer....WAAAHHHHH....ik overwoog ff ons écht...maar dan ook ECHT helemaal de verkeerde kant op te navigeren...(.ooohhhh...sorry...zijn we nu te laat???....aaaahhhw...wát jammerrrrrr!!!) Ik scheet namelijk in mijn broek, maar aan de andere kant wilde ik het toch ook wel heel graag meemaken....dusssssss.....deze keer waren we razendsnel op de bestemming...nou ja...bijna dan....verkeerde ingang....eentje te vroeg....én de Mini gaf het weer op!!...LALALALALALAHHH!!!!...gelukkig maakten meerdere de fout dus konden we opgevouwen achterin meerijden.....

Daar stond ie....dat vliegtuigje van...euhhhh....bordkarton...naar mijn gevoel.





Piloot: een net afgestudeerde kleuter....(??!!)....en tijdens het opstijgen begint Norman, on top of it all, doodleuk te kletsen met de piloot over die vliegtuigjes die verongelukt zijn in de U.S.A... ....eeeuuhhhhh....jongens?..ALPHA...ROGER...TANGO....(wat klinkt als...AL krrrr....RO...TA....wa...wa...krrrr....BA....door zo'n koptelefoon met microfoontje....valt nie mee nl.).....dringend verzoekje van deze zijde!!!!....zullen we het ff ergens anders over hebben?...ennuh....pilootje?...moet jij niet VOOR je kijken....ipv continue achterom kijkend in je stoel, met één vingertje aan het stuur, gezellig beppend met ons?????????

Achteraf viel het me allemaal toch nog wel mee en heb ik enigszins, met wat wiebelige maag, kunnen genieten van het prachtige sneeuwlandschap onder ons....

Affijn....de Mini weer aan de gang kunnen krijgen....(whahaha...die mannen zullen lekker slapen vannacht)...voor het laatste stukje puzzeltocht....Bij doel 4 gaf hij er echter helemaal de brui aan en zijn we uiteindelijk het laatste stukje meegereden met anderen....wederom met onze knieën in de neus, nog meer hotsend en hobbelend...achterin...en ja...het laatste stukje zwaar gesmokkeld...we waren wel ff klaar met navigeren van een briefje...(ook best lastig in het donker in een Mini zonder verlichting acherin)....HELLO iPhone!!...

De "Italian job" zat er op.....
Buit:...stijve benen....in en in koud....én de laatste plaats...máááár '.....een ervaring rijker én EXTREEM veel lol!!!!!




vrijdag 4 januari 2013

Adrie & Jo

.... zit je in een mooie boerderij in Hoedekenskerke, met heel de familie.....gezellig kerst te vieren....en dan komt de buurman langs gelopen......................met een schaap................................aan een riempje.....
In eerste instantie kijk je dan heel ff vluchtig naar je glaasje wijn.........euhhh..........heb ik er nou al te diep in gekeken???....het is nog maar 14.00 uur....:-/......maar nee...johhh........ze lopen er echt!!...

Mijn zus is naar buiten gelopen en heeft een gesprekje aangeknoopt met Adrie:...interessant verhaal;

"Dit is Jo".................vertelt Adrie..................."Jo is met de fles groot gebracht en Jo denkt dat ik (Adrie) haar moeder ben".............(.hmhm...?!)......................"Jo gelooft niet dat ze een schaap is en moet dus niks hebben van haar soortgenoten...daarom woont ze bij mij............ze is mijn huisdier.............en soms gaat Jo ook met me mee.....................in de auto"................................ (whahahahahaha)
"Ik was vroeger slager"....vertelt Adrie verder....."maar nu ik Jo heb kan ik dat eigenlijk niet meer geloven....voel me zelfs een beetje schuldig....zou het me nu echt NIET meer voor kunnen stellen...nu ik Jo heb"............................................................=))))))))))))))))))))))
"kom Jo....dan gaan we naar huis!"...................................en Jo luistert...............



(hihihihihihihihihihihihihihihi.....lach ik........schaapachtig)