hoezo?...als je in nederland blijft zie je niks..?...;-)

Maud & ik in Zwitserland....of Oostenrijk?

Maud & ik op de ...euhh...Bahama's

Maud & ik in Italië

Nogmaals Italië

Maud & ik in Griekenland...denk ik...

David & Goliath...

David (lees: Erika) heeft Goliath (lees: achtbaan Walibi) verslagen.... en zo voelt het ook een beetje... Als je in zo'n achtbaan stapt voel je je best wel stoer maar tegelijkertijd ook miezerig klein en bangig. Wat een gevaarte en wat een geweld!! Ik check altijd 60.000x of mijn beschermingsbeugel wel echt goed vast geklikt zit en probeer niet te denken aan al die kleine relaistjes, stekkertjes, schakelaartjes en andere knopjes die misschien een keer kunnen haperen....nét bij dát karretje waar ik toevallig in zit...brrrrr... Dat je zo tergend langzaam omhoog getakeld wordt..takketakketakketakketakketak... dat vind ik het engste van alles...dat gaat veeeel te langzaam en veeeel te hoog...pfffff....ieuwwwww...ik kijk altijd maar stoicijns recht vooruit...voooooooraaaaaal niet naar de grond want dan draait mijn maag minstens zes keer om... Maar als ie eenmaal gaat....jaaaaaaa!!!....dan heb je geen tijd meer om na te denken en vind ik het geweldig!!...dan versla ik de reus met gemak!!...WAUW!!.Hier Goliath!!...pak aan!!...duhhh!!...alsof ik jou niet aan zou durven!! Algemene informatie Wikipedia Hoogste stalen achtbaan van de Benelux (46,8 meter). Stalen achtbaan met de hoogste snelheid van de Benelux (106 km/h). Vanwege de eerste twee punten behoort de Goliath anno 2011 eveneens tot de top 10 van Europa. [2][3] Langste stalen achtbaan van de Benelux (1214,8 meter). Goliath wordt internationaal gezien, als een van de beste achtbanen ter wereld .......Kijk en huiver! (ongeveer bij 00.41 begint een filmpje)

Natje & Kaatje

Al 33 jaar vriendinnen. Natje & Kaatje....

Ondanks verschillende scholen en woonplaatsen, al die jaren, altijd contact gehouden. Soms met lange stille periodes ertussen maar als je echt...écht vriendinnen bent dan maakt dat toch niet uit!!...

Heel veel gekke dingen gedaan vroeger waarvan Natalie de "aanvoerster" was...zo gek als een deur...en ik?...ik was de held op sokken die dan uiteindelijk altijd wel meedeed maar wel met een "zwaaiendentevensverbiedendvingertjevanmijnmoedersyndroom"...hahaha. Onderstaande foto spreekt boekdelen....mooi om te zien dat het nog steeds zo is..Natje was altijd al de gekste en de durfal van ons twee....en ik deed een beetje mee...hihihihi

We waren er ons toen niet van bewust, maar nu horen we regelmatig dat we toch wel een bijzonder stel waren, in een klein dorp als Kruiningen......meisjes die deden wat ze wilden....stoere meiden....die alles durfden... kleedden zoals ze wilden, wat ieder ander er ook van dacht: schijt aan!!..als 12 jarigen al dansten in de kroeg waar mijn zus werkte (Blauwe Steen in Goes)...etc

Zijn jullie zusjes?...die vraag kregen we heel vaak te horen!... Diverse stadia doorlopen wat betrefd trends....van keurige meisjes met lang haar en brilletjes tot semi-punkers met stekelhaar en leren motorjacks tot "Anita's" (excuses voor degenen die Anita heten..hahaha) met ontploft haar, mega kuiven, knalblauwe mascara en knalroze lippenstift....

Nu allebei een dochter van ongeveer dezelfde leeftijd....Jammer dat we te ver uit elkaar wonen want anders zou de geschiedenis zich herhalen, denk ik. Zo leuk om deze mini-Natalie (Demi) en mini-Erika (Maud) samen te zien. De klik was er meteen toen ze elkaar voor het eerst zagen en al zit er een jaar tussen de bezoekjes...het is meteen weer dikke mik met die twee...net als bij de mama's!! 

(eri)KATER en Zo(o) 2...

Ik zei het toch!!....Ik trek het aan!!...Dieren die aan het zwerven slaan komen allemaal terecht op dit adres...zouden katten ook mond tot mond (of in hun geval dan; bek tot bek) reclame hebben?..".Ja..ja...dat huis daar...daar moet je zijn!!"...die mutsefluts die daar woont die kun je voor je karretje spannen hoor....die regelt wel wat...succes gegarandeert!!...gewoon heeeul zielig doen en dan komt het goed....

Gisterenavond laat loop ik nog ff naar buiten en wat zit daar op de schutting...jawel hoor...een schattig klein poesje....broodmager......ze miauwt klagelijk en zielig zoals jonge katjes zo goed kunnen....ERIKA...HELP!!...ik ben zielig en ik heb honger en ik ben helemaal alleen hier op die hoge enge schutting...

De moed zakt me een beetje in de schoenen (slippers in mijn geval)....ahw neehh...niet weer hè! Ik probeer sterk te zijn...haal het beestje van de schutting en zet het "stoutmoedig" in de brandgang....poort snel dicht....hopend dat het dan de weg naar huis kan vinden....maar het leed is al geschied...het beestje voelt mijn medelijden (denk ik) en komt gewoon onder de poort door weer terug....kroelend langs mijn benen...spinnend...dankbaar miauwend: "jij bent mijn vriendinnetje hè Erika?...ik voel het!"..."jij laat me echt niet aan mijn lot over want ik ben KEIzielig en KEImager"....toch Erika?

Norman houdt zijn hart weer al vast maar ik hou me sterk en laat het beestje met pijn en moeite voor wat het is...nog steeds hartverscheurend miauwend om aandacht, buiten in de tuin....in de regen....:(

Na een toch wat onrustige nacht...(hahaha)...sta ik vanmorgen op. Zodra het beestje een glimp van me opvangt probeert ze binnen te komen....ik doe het kattenluikje dicht....maar ze krabt met haar pootjes als een bezetene tegen het luikje....laat me er in!!...laat me er in!!...please!! Maud in tranen...en Koert reageert gortdroog: "én mama...hoe gaan we haar noemen?"...(hahahaha....hij kent me te goed!)..Ik laat al mijn goede voornemens varen...niet tegen te vechten!!...kom maar beestje...komt allemaal goed...ga ik regelen voor je!!

Onze "held op sokken" Pluis bekijkt het allemaal eens van een veilig afstandje..pffhahaha....en Maja is ook bijzonder rustig en afwachtend...hoezo ons terratorium verdedigen?...euhh....moet dat?

Goddank is er zoiets als Facebook...Al snel krijg ik een reactie van Lisette (kennis)...ze woont best een eindje hier vandaan..."volgens mij ken ik dit poesje...komt uit een nest bij ons in de tuin (van een voor hun ook vreemde kat)...We hebben er al die tijd voor gezorgd en hebben een goed tehuis gevonden voor ze, maar eentje is aan het zwerven geslagen"...hoe is het mogelijk??....foto's uitgewisseld: Ja hoor!!...het is m!!
Beestje uitgebreid gevoerd...geknuffeld....vertroeteld...en naar Lisette gebracht...vanwaar ze naar een zorgboerderij mag in Heeswijk. http://www.zorgboeren.nl/dobbelshoeve/ 

Daar gaat dit mooie beestje alle aandacht krijgen van kinderen met een handicap. HOE MOOI IS DAT?!...alle partijen happy!...Lisette, Norman, ik, poesje, alle kinderen en niet te vergeten Pluis en Maja (ik zie in hun kattenogen dat ze denken:..jeujjj...dat vervelend klein ding wat alle aandacht opeist is pleite!!...hahaha)

A thousand thanks.....

Ik merk dat ik het erg leuk vind om op mijn blog te schrijven. En het feit dat ie ook nog gelezen wordt vindt ik helemaal fantastisch!! Thanx iedereen die me volgt!! Het is vér boven mijn verwachting!!

Natuurlijk deel ik al behoorlijk wát via FB maar die statusjes zijn maar zo kort...hihi... Het fijne van een blog is dat je wat langer door kunt " beppen & zagen" over een onderwerp..;-)

Vandaag heb ik weer bijna een uur zitten schrijven maar... huh??.. er ging iets helemaal mis....alleen maar witte vlakken...grmpfff....toen was ik er, moet ik eerlijk zeggen, ff klaar mee.
Vandaag geen verhaaltje dus...

Maarruh wordt vervolgd.....;-)

't Witte Uus & 2 knapzakken....

Wat is het toch vreselijk leuk om herinneringen op te halen, als je al die oude foto's bekijkt....
Sinds kort ook mijn neef Jan weer gevonden op FB. Dat vind ik zo ontzettend leuk!! Want met Jan heb ik als kind heel wat "avonturen" beleefd!!...hahaha...
Mijn ome Ab en tante Hennie woonden in 't Witte Uus in Vlake....een prachtig mooi huis met daarachter uitgestrekte boomgaarden.....Jan en ik waren even oud...en we speelden heel vaak samen.

We gingen dan "zwerven" in de boomgaard...voor mij een immens doolhof want alles leek zo vreselijk veel op elkaar..euhh...waar ben ik? ...waar ben ik?....zag door de bomen het bos niet meer...hihi. en ik vond het superstoer dat Jan wél precies de weg wist!! We maakten heuse "knapzakken"...of  "zwerfstokken"...zo noemden we ze geloof ik....kaplaarsjes aan...en ik waande me serieus als een soort mini-Swiebertje en mini-Saartje...hup...de "wijde" wereld in...nou ja..."wijd"......zo vér de boomgaard strekte dan... hihi ...ennuh...eten voor onderweg hadden we genoeg...(tenminste in oogsttijd dan)...appels en peren in overvloed! Ik vraag me dan nu ook verwonderd af wat we in godsnaam in die knapzak hadden..??....whaha.

Hutten bouwen.....bomen klimmen....vuurtje stoken (onder toezicht van ome Ab) met afval hout uit de boomgaard, wat verbrand moest worden en dat mocht toen gewoon nog zonder allerlei toestanden....slootje springen...heeuule brede in mijn herinnering...

Een grote ijzeren trapauto was regelmatig ons vervoermiddel...cool!! die had ik thuis niet!...daar konden we al amper onze kont keren in de tuin...laat staan zo'n grote auto...
Ik herinner me ook nog Pinky...die ENORME...en dan bedoel ik ook EEENÓÓRME hond die altijd voor het hekje stond...precies dáár waar ik doorheen moest...later bleek dit hondenras niet echt extreem groot...haha...maar zo zit ie wel in mijn hoofd!

Ik hoorde laatst van Jan dat ik blijkbaar altijd met hem wilde trouwen...hahaha...dat heb ik verdrongen denk ik...want dat weet ik dus niet meer...oud zeer...onbereikbare liefde...och gerum ikkuh....hihi....maar als ik die oude fotootjes bekijk heb ik inderdaad het vermoeden dat ik een soort van verliefd was op mijn neef....(op de ene foto wil ik hem aanraken en op de andere hebben we handjes vast) en hij was idd echt wél mijn favorite neef!!

Dikke vriendjes...tot mijn oom en tante gingen verhuizen, naar Vlissingen en Jan natuurlijk ook....boehoehoe.
Daarna elkaar langzamerhand steeds meer uit het oog verloren, want zo gaat dat gewoon...tot nu!!...lang leve FB!!

Mooie herinneringen aan een superleuke tijd!...en ik wil maar ff zeggen....40 jaar later;

toen maakten we 2 knapzakken...nu zijn we 2 knapzakken!!...;-)

Deze en Gene(n)...

Om wat oude babyfoto's op te snorren van de kinderen moest ik ff in de doos fotoboeken duiken want digitaal waren we toen nog niet.... en natuurlijk kijk je dan ook even in je eigen oude albums....






Ik moet even een rectificatie plaatsen (sorry koert en Maud)...want ik realiseer me nu; de schattigste baby "ever" was ik!!..haha

Nou hebben jullie kids wel het geluk dat je die fantastische genen van je moeder hebt geërfd! De gelijkenis is af en toe verbluffend! Helaas heb ik geen vergelijkingsmateriaal, van Norman als baby/peuter, om er naast te leggen,  (geen foto's) want natuurlijk zullen hier en daar ook wel sporen van hem herkenbaar zijn....;-)

Toch bijzonder hoeveel genetisch materiaal er vanuit zo'n piepklein eicelletje en een nog kleiner spermacelletje overgedragen wordt...Niet alleen de "looks" maar ook bepaalde eigenschappen.
Ik heb Maud nooit afgedwongen te turnen of met de barbies te spelen (nee..écht niet!!) en het beetje stuntelige onvoorzichtige heeft Koert ook van geen vreemde....

Gelukkig hebben ze de kapsones van hun moeder NIET geërfd...;-)

Ik

Ik

Maud

Koert

Ik