Misschien....héél misschien..... moet ik tóch eens serieus overwegen een dierenopvangcentrumpje op te richten. Kweet niet of de buurt er zo blij mee zou zijn, maar ik heb het gevoel dat het gewoon mijn "roeping" is...of ik het nou wil of niet!! (Nou ja....niet willen....vroeger op school kwam er uit de beroepentest: Erika's voorkeur gaat uit naar de verzorgende sector...hetzij met mensen of met dieren....dussssss)
Maar zonder gekheid....de beestjes in nood zoeken mij gewoon op... écht!!
Eerst was daar Muk...een pracht van een Maine Coon kater. Hij begon met stiekeme nachtelijke bezoekjes door het kattenluik. 'S morgens, wanneer ik beneden kwam, had ik regelmatig het vermoeden dat er
iets binnenkwam terwijl wij lagen te slapen want ik hoorde onze andere katten 's nachts wel eens heftig protesteren...achteraf snap ik het wel!....die dames zaten ééécht niet te wachten op een dominante kater in huis....(hahahaha...ik kan me er iets bij voorstellen) Maar toen ik Muk (toen nog naamloos) een keer betrapte bij binnenkomst zag ik wat een prachtig beest het was!! Die moest toch van iemand zijn? Eenmaal het beestjes vertrouwen gewonnen ben ik met hem naar de dierenarts gegaan....om hem te laten scannen....dit beest moest gechipt zijn...dat kon niet anders....Maar nee hoor....gescand van top tot teen...niks, noppes, nada!!...owkeejjjj....affijn...kat er bij dus! Ineens hadden we er 3...
Helaas is het achteraf toch nog slecht afgelopen met mooie Muk. Hij kreeg na een jaar een nierziekte en we hebben hem toen helaas in moeten laten slapen....och gerum!...(snik)
Vervolgens....pakweg 3 jaar later zit er, midden in de winter, ineens wéér een poesje voor het raam....MEGA zielig te miauwen.....klein beestje, beetje mager...lapjeskat...zieluuuuuuugggg!! "MIAUUUUWWWWWW...mag ik naar binnen???...ik snak naar aandacht en ik ben echt kei-lief...kijk dan hoe lief ik kopjes geef en hoe schattig ik ben????...please please pleeeeeaaaase!!"
Ahww..nee hè!!...niet weer!!...ik wil geen 3 katten meer....maar het is wel sneu, en zielig, en ze is wel mager en het is wel koud buiten..en en en.....
Maud in tranen...omdat ze het ook zo zielig vindt....shit!...Dierenambulance en asiel gebeld: "nee sorry mevrouw, maar we zitten vol"....euhh..ja?...én?...Ja...én niks dus...grmpfff. Toch vond ik dat ik mezelf bij elkaar moest rapen en voet bij stuk moest houden..
.ik wil geen 3 katten meer!! Voor je het weet ben je zo'n "poezenvrouwtje" met 50 katten in huis, bekend bij de GGD en kom je op tv in e.o.a. programma over mensen met een probleem...Ik moest mezelf beheersen!!!..hahahahaha
Goddank kreeg ik na een oproep op Facebook het aanbod van mijn lieve buuf; "Ik wil hem eigenlijk wel!!...Inmiddels is Pippi (zo heet ze nu) uitgegroeid tot een gezellige dikkerd die regelmatig (bek)vecht met onze Maja...(ook een lapjeskat...en de lapjes hangen dan soms ook letterlijk los...)
en toen was er ineens dat konijn in de voortuin...zucht!! Weet je...ik negeer het gewoon!!...dan gaat het misschien wel weg....hmmmm....niet dus!....:S Sterker nog, we worden er zelfs op aangesproken door voorbijgangers: "Mevrouw, er zit al een paar dagen een konijn in uw tuin en onze hond wil er steeds achter aan en dat is best vervelend"..."huhuh...weet ik....maar het is niet
mijn konijn...??!!...."
Wel zielig....tis nog koud 's nachts...toch maar een beetje stro neerleggen, en een beetje voer en drinken....damn...daar ga ik weer!! Maud: Ohww mama...kunnen we m houden?....ik wil al zoooo lang een konijn!! En dat klopt....ik heb altijd geroepen: neeh neeh neeh!...géén konijn!...maar ja...nu zit ie in de voortuin...zó voor het oppakken...de dierenambulance laat het wéér afweten....en als ik m naar de kinderboerderij wil brengen moet ik € 5,00 betalen...(HUH???....wist je nog...het is NIET MIJN KONIJN!!) Op het moment dat ik dan overweeg om eens op marktplaats te gaan kijken voor een konijnenhok weet ik natuurlijk alweer hoe laat het is!...pffhahahaha...Jawél hoor: WELKOM Stampertje! (de zeer origineel gekozen naam door de kinderen..hihihihi) en vanaf nu loop ik dus regelmatig als een idioot achter dat konijn aan, in de tuin, om het vangen, als ie ff los heeft gelopen.....en "stampen" dat ie kan!!...serieus!!...;-)
Zit ik vandaag achter de receptie bij Hutten...even een half uurtje invallen...hoor ik ineens SKWIEK SKWIEK,,,,offuhh FUUUT FUUUT (is me inmiddels verteld)...jonge vogel voor het raam...staat letterlijk naar binnen te kijken en te roepen...Mamamamamamamama!!.....tenminste...dat denk ik?...blijft zenuwachtig voor het raam heen en weer rennen...al "fuuuutend" en kijkt me regelmatig aan alsof ie zeggen wil; MAMAAAHHH...hier ben ik...honger!!...je ziet me toch wel!!...
Owkeejjj...dat ie me voor zijn moeder aan ziet?...tja...ik heb wel dunne beentjes en mijn neus (snavel) is ook wel redelijk aanwezig....zwart/witte kleding.....weet zo'n vogeltje veel?!...ik kan me er wel iets bij voorstellen....maar nee...ik had al snel het ei gelegd...géén vogel....ik zie me al gaan met mijn vangnetje...;-)
De volgende uren zat ik natuurlijk wel met dat beestje in mijn maag....(nee nee...niet letterlijk......had kip voor lunch...whaha) maar gelukkig hoor ik net van een collega dat de "echte" moeder daar ook rondvliegt...pffffffff....opluchting!!...wil écht niet op marktplaats gaan kijken naar een vogelkooi!!
What's next???....ik ben benieuwd....en dan heb ik nog niet eens verteld van al die muizen die ik het leven heb gered....met 2 bekertjes... om ze te vangen en ze in de brandgang te zetten...en ze tevens vriendelijk doch dringend te verzoeken om ergens anders hun leven te gaan leiden i.p.v. op het jachtterrein van onze Pluis en Maja....
Ik heb alvast wél een naam verzonnen voor het opvangcentrum...voor het geval dát..........
(eri)KATER en ZO(o)....ennuh...een "beestenbende" .....ach...daar ben ik al wel aan gewend. Die tref ik regelmatig aan als ik thuiskom van het werk.....=P
.jpg)
.jpg)
